Były takie dni

To opowieść pełna cudów wielkich, widocznych na pierwszy rzut oka i aż narzucających się swoim jestestwem, ale też tych zupełnie małych, nad którymi trzeba pochylić się w ciszy, by w pełni je docenić. To opowieść o łąkowych i o leśnych moczarach, odwiedzanych przeze mnie wielokrotnie, i ich ogromnym, bijącym sercu przyrody - dzikim, pierwotnym, pięknym. To świat Słońca, chmur, mgieł, łąk aż po horyzont, trzęsawisk i bagien okrytych lasem, suchych wyniesień, na których ścielą się kobierce liści. Były takie dni, kiedy otrzymałam bilet do tego świata. Były takie dni, w których nie chciałam go opuścić. 

Spóźnione podsumowanie roku

Spróbuję zaliczyć tradycyjne końcoworoczne podsumowanie mojej ornitologicznej aktywności w roku 2020. Był to rok dziwny i smutny i nie będę się na ten temat rozpisywać, gdyż wszyscy wiemy to doskonale. Spędziłam go głównie w zamknięciu na domowej nauce, co jednak, paradoksalnie, okazało się dla mnie zbawienne. Chociaż z początku mój stosunek do zdalnych lekcji był inny, teraz wiele bym oddała, byleby w taki sposób kontynuować edukację. Jest spokój, jest odpoczynek, więcej wolnego czasu, brak długich dojazdów. W przerwach międzylekcyjnych wychodzę na zewnątrz, spędzam czas z ludźmi lub zwierzętami. 

Ptaki czasu wojny

 

British Spitfire fighter attempting to topple a German V-1 flying bomb with its wing tip, date unknown. Domena publiczna. Źródło: ww2db.com

Powyższe zdjęcie pozwoliłam sobie wybrać jako tytułowe, ponieważ jest w nim coś, co niezwykle mnie inspiruje. Przedstawia właściwie tylko czarne sylwetki na białym tle, uchwycone w pośpiechu, może przez kogoś wcale nie znającego się na fotografii, a jednak przekazuje więcej, niż możemy poznać i zrozumieć - historię utraconą gdzieś w odmętach dziejów.  

Fantastyczne archeony i jak je znaleźć

Kolor tego źródła pochodzi od żyjących w nim archeonów. Źródło (źródła) - domena publiczna.

Jestem  pewna, że wszyscy czytelnicy mojego skromnego bloga nigdy nie marzyli o niczym innym, jak o przeczytaniu posta na temat archeonów. 

Żart. 

Jak nawigują ptaki?

Jak wiadomo, ptaki migrują. I podczas swoich migracji biją rekordy. Rybitwy popielate w ciągu roku latają przez cały glob, a szlamniki potrafią (bez międzylądowania!) pokonać trasę do 11680 km. Do takich wędrówek potrzebna jest nie tylko niezwykła wytrzymałość i siła mięśni, lecz także umiejętność orientowania się w przestrzeni oraz poprawnej nawigacji. Człowiek do takiego celu wykorzystuje mapę i kompas (obecnie bardziej GPS i Mapy Google, ale na tej samej zasadzie). Okazuje się, że ptaki posługują się podobną strategią - ich mózgi wespół ze zmysłami kreują coś, co nazwaliśmy różnego rodzaju kompasami oraz mapami. To one sprawiają, że nasz swojski bocian może bezpiecznie wrócić do domu z innego kontynentu. 

Na Łąkach Debelskich